جو نگیر شما را هم؟ | +|  |  نظر بدهید اینی که الان میخوای بگی ای یعنی چه؟  |  ارسال به دوستان   دوستی  |  نظر بدهید یک نظر  |  ارسال به دوستان    به نام خدای عاشقان           حالمان بد نيست غم کم می خوريم                         کم که نه! هر روز کم کم می خوريم آب می خواهم، سرابم می دهند                                  عشق می ورزم عذابم می دهند خود نمیدانم کجا رفتم به خواب                                     از چه بیدارم نکردی آفتاب؟؟ خنجری بر قلب بيمارم زدند                                          بی گناهی بودم و دارم زدند  دشنه ای نامرد بر پشتم نشست                                       از غم نامردمی پشتم شکست  سنگ را بستند و سگ آزاد شد                                          يک شبه بيداد آمد داد شد  عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام                                     تيشه زد بر ريشه ی انديشه ام  عشق اگر اينست مرتد می شوم                                 خوب اگر اينست من بد می شوم بس کن ای دل نابسامانی بس است                             کافرم دیگر مسلمانی بس است در میان خلق  سردرگم شدم                                              عاقبت آلوده مردم شدم بعد ازاين بابی کسی خو می کنم                               هر چه در دل داشتم رو می کنم نیستم از مردم خنجر بدست                                     بت پرستم بت پرستم بت پرست بت پرستم،بت پرستی کار ماست                              چشم مستی تحفه ی بازار ماست  درد می بارد چو لب تر می کنم                                   طالعم شوم است باور می کنم  من که با دريا تلاطم کرده ام                                     راه دريا را چرا گم کرده ام؟؟؟  قفل غم بر درب سلولم مزن!                                    من خودم خوشباورم گولم مزن!  من نمی گويم که خاموشم مکن                                        من نمی گويم فراموشم مکن  من نمي گويم که با من يار باش                                   من نمی گويم مرا غم خوار باش  من نمی گويم،دگر گفتن بس است                                  گفتن اما هيچ نشنفتن بس است  روزگارت باد شيرين! شاد باش                             دست کم يک شب تو هم فرهاد باش  آه! در شهر شما ياری نبود                                      قصه هايم را خريداری نبود!!!  وای! رسم شهرتان بيداد بود                                         شهرتان از خون ما آباد بود  از درو ديوارتان خون می چکد                               خون من،فرهاد،مجنون می چکد  خسته ام از قصه های شوم تان                                    خسته از همدردی مسموم تان  اينهمه خنجر دل کس خون نشد                                  اين همه ليلی،کسی مجنون نشد  آسمان خالی شد از فريادتان                                        بيستون در حسرت فرهادتان  کوه کندن گر نباشد پيشه ام                                           بويی از فرهاد دارد تيشه ام  عشق از من دورو پايم لنگ بود                                    قيمتش بسيار و دستم تنگ بود  گر نرفتم هر دو پايم خسته بود                                       تيشه گر افتاد دستم بسته بود  هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه!                                    فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!  هيچ کس از حال ما پرسيد؟ نه                                       هيچ کس اندوه مارا ديد؟ نه!  هيچ کس اشکی برای ما نريخت                              هر که با ما بود از ما می گريخت   چند روزی هست حالم ديدنیست                               حال من از اين و آن پرسيدنيست   گاه بر روی زمين زل می زنم                                        گاه بر حافظ تفاءل می زنم  حافظ ديوانه فالم را گرفت                                      يک غزل آمد که حالم را گرفت:  ما زياران چشم ياری داشتيم خود غلط بود آنچه می پنداشتيم | +| نوشته شده در  شنبه دوازدهم آذر 1384 توسط آرش  |  نظر بدهید اینی که الان میخوای بگی ای یعنی چه؟  |  ارسال به دوستان   باشه تو من رو ظالم بشناس من هنوز اون کوچه ای که زیر بارون خیس شدیم رو فراموش نکردم و اون پرتگاهی که کنار اون از هم جدا شدیم اون پرتگاه تمام زندگیم شد هیچ بارونی اندازه ی اشکات نتونست دلم رو خیس کنه برای خودم نگاه داشتم زورش رو نداشتم که بغلت کنم و یه عمر کنارت باشم شاید نتونستم زیر این عشق بزگ دوام بیارم اینارو به من گفتی... وقتی میرفتم گریه میکردی و توی اشکات داشتی من رو غرق میکردی چشمایی که هنوزم دوست داشت ولی نمی تونست بگه... داشتم رویا هاش رو ویران میکردم و میرفتم یه زندگی رو داشتم آتیش میزدم میدونستم خاکستراش....خاکستراش انگار تو دستم بود داشت می سوخت پشت سرم رو هم نگاه نکردم مجبور به ترکت بودم تو متوجه نشدی ولی وقتی داشتم میرفتم تو شاید اشکی ندیدی تو چشمام انقلابی بود تو قلبم  من دو بار گریه کردم | +| نوشته شده در  شنبه دوازدهم آذر 1384 توسط به دوستان   باشه تو من رو ظالم بشناس من هنوز اون کوچه ای که زیر بارون خیس شدیم رو فراموش نکردم و اون پرتگاهی که کنار اون از هم جدا شدیم اون پرتگاه تمام زندگیم شد هیچ بارونی اندازه ی اشکات نتونست دلم رو خیس کنه برای خودم نگاه داشتم زورش رو نداشتم که بغلت کنم و یه عمر کنارت باشم شاید نتونستم زیر این عشق بزگ دوام بیارم اینارو به من گفتی... وقتی میرفتم گریه میکردی و توی اشکات داشتی من رو غرق میکردی چشمایی که هنوزم دوست داشت ولی نمی تونست بگه... داشتم رویا هاش رو ویران میکردم و میرفتم یه زندگی رو داشتم آتیش میزدم میدونستم خاکستراش....خاکستراش انگار تو دستم بود داشت می سوخت پشت سرم رو هم نگاه نکردم مجبور به ترکت بودم تو متوجه نشدی ولی وقتی داشتم میرفتم تو شاید اشکی ندیدی تو چشمام انقلابی بود تو قلبم  من دو بار گریه کردم | |  نظر بدهید اینی که الان میخوای بگی ای یعنی چه؟  |  ارسال به دوستان   دلتنگی د لم گرفتهدلم خيلی گرفته ... واسه خودم دارم ميگم. ميخوام اين دلگرفتگيه عميق اينجا بمونه ميخوام هميشه اونو ببينم وگرنه تو خيلی وقته از دل من گذشتی و من اينو ميدونم ... دلم گرفته                        دلم خيلی گرفته | +|   |  یک نظر اینی که الان میخوای بگی ای یعنی چه؟  |  ارسال به دوستان   حرفهای قشنگ خواهم که مهمانت کنم به گوشه ای از قلب خود  ایا قبولش می کنی این کلبه ویرانه را  زندگی بدون دل و جراعت زندگی نیست  بزرگترین غمی که امروز داریم خاطره شادمانیهای دیروز است  به چیزی که گذشت غم مخور و به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن | +|   |  نظر بدهید اینی که الان میخوای بگی ای یعنی چه؟  |  ارسال به دوستان   گل رز